tr en sk zh ru ro pl nl it fr es el de cs
AnaSayfa lezbiyen Haber lezbiyen Makale lezbiyen Sinema lezbiyen Seri ilan lezbiyen İtiraf lezbiyen Duvar lezbiyen Magazin lezbiyen Eğlence lezbiyen Astroloji lezbiyen Forum lezbiyen Sohbet

Foruma hoş geldiniz


KONU [Forumlar] [Konular]
lezce Tarih : 03.02.2010

Üye
(8 Puan)

      eşcinsellik neden bu kadar ayağa düşmüş:
bizler biliyoruzki eşcinsellik kötü değil kötü olan sadece yaşam şekli ve davranışlar hatta uygulamalar sorarım size neden eşcinsel olduğumuzu saklarız herkezden yada aileden birilerine anlattığımızda sapık gözüyle bakarlar bize nedir bu kadar kötü olan nedir iğrenç olan neden toplumun gözünde 3. sınıf insan yerindeyiz nedir bizi diğerlerinden ayıran biz aslında neyiz  
 
 
CEVAPLAR
lezce user 07.02.2010

Yönetici
(299 Puan)


    Eğitim, bilgi ve kültürün olmadığı bir toplumda yaşıyoruz. İnsanlar kötülüyorlar, sapık gözüyle bakıyorlar çünkü ne olduğunu bilmiyorlar. Onlara öğretilen annelerinden, babalarından, çevreden duydukları bunun kötü birşey olduğu. Ne olduğunu araştıran yada anlamak isteyen yok çünkü böyle bir norm yaratılmış. ``Biz aslında neyiz?`` Ben tanımlama yaparsam: ``toplumda yaşayan sağlıklı bireyleriz. Bizi ayıran tek fark cinsel tercihimiz.`` Ama biz hep kendimizi toplumdan dışlayıp, öteki tarafına koyuyoruz. Cahil bir toplum, önyargılar ve baskılar bunu sağlıyor. Bunları yaşamamak için kendimizi gizlemek istiyoruz. Aileme anlatmak ister miydim? Hayır istemezdim. Beni dışlayacakları, kötüleyecekleri, verecekleri tepkiler yüzünden değil. Davranışlarımla, sözlerimle zaten yeteri kadar belli ediyorum. Ben kendimi tanıyorum ve böyle seviyorum, başkalarının beni bu şekilde kabul edip etmemesi fazla önemli değil benim için. (Bu kişiden kişiye değişir, bireysel yorumdur.) Ailem bilseydi benim için ne değişirdi? Annem değişeceğimi, geçici olduğunu düşünürdü, babam, yine saçmalıyor der geçer giderdi. Tepki veren aileler bunu korktukları için yapıyorlar. Bu bireysel bir korku değil toplumun birey üstünde yarattığı suni bir korku. Elalem ne der, benim kızım başka kızlarla ha, asla olamaz! Her kadın hayatının bir anında başka bir kadına hayran kalır, düşünür, özler, yanında olmasını ister, kendini onunla beraber mutlu hisseder. Sadece bir isim vermez duygularına, ona öğretilene boyun eğer. Kadınlar arasında bir kavga var, neden bilmiyorum. Kadınlar çok sevseler bile başka bir kadının güzelliğini, çekiciliğini, başarısını kabul edemiyorlar. Bir erkek başarılı olduğu zaman bundan gurur duyuyorlar ama bir kadının başarısı toplumda etki&tepki yaratıyor. Kadın evde oturur, yemek yapar, çocuk doğurur, çocuklara bakar. Bu genelleme istisnasız her kadını kaplamalıdır, kadınlar sadece yemek,temizlik ve çocuk doğurmak için vardır. Çoğu insan özellikle Türk toplumunda, böyle düşünüyor, ne kadar modern olduğunu söylerse söylesin. Bu eğitimlede ilgili değil bence. Üniversite mezunu profesörlük yapan insanlar evde eşlerini dövüyorlar. Bu tamamen kadınlarla ilgili. Böyle geldi, böyle gider demeyi tercih ediyoruz. Değişimi istiyoruz, en ateşli sözleri söylüyoruz ama sıra eylem kısmına geldiğinde kimse yok ortada. Ruyayorumuna göre, bir insanın ben lezbiyenim diyebilmesi için öncelikle ben kadınım diyebilmesi gerekir. Biz daha kadın olduğumuzun farkında değiliz ki, başka insanlar bize saygı duysunlar. Biz kendimizi bilmezsek başkalarına nasıl ifade edebiliriz? Önce kendimizi eğitelim. Lezbiyenler bilgili insanlar, kültürlü insanlar, kendilerini tanıyan ve bu hayat şekliyle yaşayarak mutlu olabilen insanlar densin. Biz ait olduğumuz kitleyi kötülersek, biz kendimizi aşağlamaya devam edersek, biz aldatmayı seversek, biz kadına kadın gibi davranmazsak, biz kendimize saygı duymazsak nasıl başkalarından bekleyebiliriz? 
lezce user 07.02.2010

Yönetici
(299 Puan)


    Bizi temsil eden, biraraya getiren, özğürce düşüncelerimizi söyleyebileceğimiz, sanal dünyada tek platform burası. Üye sayısına bakıldığı zaman ve buna kıyasla forumun okunma oranına bakıldığı zaman, ben üzülüyorum. Benim bu insanların arasında ne işim var diyorum. (Yanlış anlaşılmaması için-kimse melek değildir, herkesin yaşadıkları,seçimleri,hataları vardır. Asla yargılamak değil, asla eleştiri değil.)Bunu diyorum çünkü benim beklentilerim daha farklı. Resimlere bakmaktan, profil okumaktan daha fazlasını istiyorum ben bu siteden. Birbirimizi dinlersek ne tecrübeler, ne deneyimler vardır. Yaşanmış şeylerden ders alabilir, çizdiğimiz imajı değiştirebiliriz. Okumakla kalmamalıyız, yorum yapmalı, itiraz etmeli, kendi düşüncelerimizi söyleyebilmeliyiz. Ancak o şekilde birbirimizi tanıyabilir, anlayabilir, destek olabiliriz. Ya ünlü kadınların lezbiyenlikle ilgili söyledikleri yayınlanıyor gazetelerde, dergilerde yada cinayet haberleri, yaralama haberleri 3. sayfalarda. Doktorum diyen insanlar çıkıyor, bizi tedavi edebileceklerini söyleyen, onlara tedavi olmaya gidiyoruz. Toplum yapmıyor bunları. Biz kendimiz yapıyoruz. Birbirimize saygı duymuyoruz, biz kendimizi sapıklar olarak görüyoruz. Biz bütün değiliz ki, sorunlarımızı kendi içimizde halledebilelim. Biz bu davranışları sergilersek tabi ki bize karşı kullanılır bunlar, elbette toplumda bambaşka düşünceler yaratılır.  
lezce user 07.02.2010

Üye
(4 Puan)


    önce kendine saygı mı? yani 
lezce user 07.02.2010

Üye
(8 Puan)


    biz bu konuları kendi aramızda çok konuştuk sonuç ne biliyormusunuz..bireysel olarak belki bi kaç kişiyi ikna edebiliyorsun ama genel olarak bakıldığında bir avuç sapık olarak görünüyoruz dışardan insanlar bizi dışlıyor benim ailemi ikna etmem beş yılımı aldı başardım sonuç olarak..hayatımda aileminde kabul ettiği biri var ...kim hayatından beş yılı feda etmek isterki?biz sapık değiliz demekle olmuyor hayatımızıda buna göre yaşamalıyız nerde olursa olsun bu değişmez kural olmalı 
lezce user 12.02.2010

Üye
(14 Puan)


    Bazı insanlar eşcinselliği atraksiyon olarak gördüğü için, bazıları da eşcinsel olmanın onlara serseri olma hakkını verdiğini düşündüğü için kötü tavırlar içimizde var bir kere. Lafım böyle olanlara, herkese değil.
Saklanmak konusuna gelince...Ben bu konuda farklı dönemler yaşadım ve sonunda malesef başladığım yere döndüm - saklılığa. İlk lisede açılmıştım. Bir çok muhatabımı kaybettim. Tabi aynı zamanda gerçek arkadaşlarımı keşfettim. Ama sancılı bir dönemdi. Sonra üniversitede daha farklı bir ortamdı bayağı kişi biliyordu, sokakta da farklıydı, biliyorlardı ve halen biliyorlar. Şu an yeni bir üniversitedeyim. Burada bilmiyorlar. Söylemekten çekiniyorum çünkü burada kaybetmeyi göze alamadığım dostlarım var. Ve bu korku çok kötü. Bence bu dünyanın en bunalım hislerinden biri. Etrafındakileri kaybetme korkusu. Canım istemez miydi şimdi ben yakın dişi arkadaşlarımdan birine şu sıralar yaşadıklarımı, hissettiklerimi anlatabilsem? Ama hep geçiştirmek zorundayım. Hep kaçamak cevaplar. O yanım, belki de sahip olduğum o en çocuksu, en sıcak ve insani duygularımı yaşadığım o yanım hep kapalı kalmak zorunda o insanlara. Çünkü nasıl tepki vereceklerini bilmiyorum ve ben artık terkedilmekten, garipsenmekten, güvenilmemekten, bir nevi cenabet sayılmaktan çok bıktım. Kendimi uzaylı gibi hissediyorum. Hani ben bunları aşmıştım? Hani ben artık güneşin altında yürüyordum?
 
lezce user 12.02.2010

Üye
(6 Puan)


    Yalanci bir hayat sürdürmemek...Sonu ne olursa olsun. Sevdigim insanlara yalan söylememek, benim icin en önemli faktörlerden birisi oldu, aileme, cevreme acilmam. Söylenen yalanlar oldu yüregimi dolduran. Sevgilimi sevgili diye tanitamamam.Bunu ne ben kabullene bildim, ne sevmis oldugum kadin.Insan/arkadas kayibindan korkmak mi? Bana saygisi olmayan, beni belki anlamayan insan o anlamda arkadas sayilmaz ki benim icin, silinir defterimden. Daha dogrusu rahat olamam iyi his edemem kendimi öyle insanlar arasinda. Nasil bir dialog kurulur, onlar/arkadaslarin hayatlarindan anlatirken, heteroseksüel asklari hakkinda konusurken, sen ne anlata bilirsin ki? Onlarin duymak istediklerini sunacaksin. Yine yalan.Sen senmisin o an? Toplumumuzun daha SIk konfronte olmasi lazim escinsellik hakkinda, duya duya, söyleye söyleye alisacak o kulak,belki 50 yil sonra, belki hic... Ama bir gercek kadar huzur ve rahatlik veren birsey yoktur bence. Geriye yürümemek lazim. Ben ailemi, eslerimi doslarim kayip ettim, yine sonunda hepsini buldum...Bizi digerlerinden ayiran biziz, kendimizi dislayan, kabullenemeyen bizleriz. Dinimiz, sosyal cevremiz, medyamiz, kendi celiskimiz.  
lezce user 14.02.2010

Üye
(78 Puan)


    Unutun gitsin:) düzelmez bu dar görüş dünyası çok zor, zamanla belki kabul görür; kurbanlar vermeden olmuyor gibi...biz kurban durumundayız, gizliyiz ,saklıyız,kaçınılan ,öteki ilan edilen ve suratlarda sadece pis bir sırıtış haliyiz...Mücadele etmek gerk,ama tüm toplumun kökünden değişmesi yavaş yavaş olacak bir eğitim, ile olur ki eğitim de güçlü temelleri olan özgür ülkelerde oluyor...Ah zor yani şimdilik güzel günler...
 
lezce user 08.04.2010

Üye
(16 Puan)


    Toplum denen şey değişim halindedir sürekli.Eşcisenllerin kabulü zamanla olacaktır buna inanıyorum,ama hemen değil pek tabi.Müslüman bir toplumdayız bu bir.İkincisi ahlaki değerleri(ki bu zaten ikiyüzlülük barındıyor günümüzde) sahiplenen bir toplumuz.bir anda kabul görmeyi beklemek çok yanlış.Sabretmeli.Biz değilsek de bizden sonrakiler şanslı olacak,inanıyorum.

Ha bir de yukarda biri kişisel davranışlardan bahsetmişti.Güzel bir nokta.Öyle veya böyle toplumun bir ferdiyiz.Bir takım düzen kuralları olacaktır şüphesiz.bunun dışına çıkan heterosex. olsun homosex. olsun tepki görür.Eşcinsellerin kabul görmeleri için öncelikle başarılı kimlikler ortaya koymaları gerek düşüncesindeyim.
 
lezce user 29.06.2010

Üye
(4 Puan)


    eşcinsellerin kabulü mü? yazdıklarınıza katılmamak mümkün olmamakla birlikte sanki bu tepkiler sadece bizim toplumumuza özgü davranışlarmış gibi yorumlanmasını da yadırgamamak mümkün değil :) hangi toplummuş bu eşcinselleri bağrına basan çok merak ettim sanırım ütopya cumhuriyeti.milliyetçilik derdinde değilim ama yinede en hoşgörülü bizim toplumumuz olabilir oda neden ``bir gün vazgeçiçektir`` gayesinden muhtemelen.insanlardan kabul beklemektense biz niye kendimizi kabul ETTİREMİYORUZ ??? Kaçımızın ailesi durumu biliyor şupheleri vardır muhtemelen ama kaçımız karşılarına geçip kendini ifade edebilir ( ben değil) evet bu dünyanın birer ferdi olmakla birlikte genelinden farklı olduğumuzuda açık.bizi bu dünya ne zaman kabul eder tinerci yada bağımlı diye tanımladığımız insanları biz nezaman kabul edersek aman onlarada dünya böyle güzel diledikleri gibi yaşasınlar ellemeyin diyebildiğimiz zaman. malesef ekolojiye tersiz o yüzdende azınlığız zaten :) üreyip çoğalma şansımızda yok labratuarlarda üremeye tamamen karşıyım birgün nur topu gibi pitbull lar doğuracağımızdan korkuyorum :)şaka bir yana efendim sadede gelirsek şahsım adına kabul görmek istediğimden pek emin değilim ama bu beni hemcinslerime duyduğum ilgiden vazgeçirebilir mi HAYIR bu özgürlüğümü içimden söküp alabilirler mi ASLA , Dedikleri gibi ; her özgürlük bir tutsaklık tır ;) görüşmek üzere ... 
lezce user 02.07.2010

Üye
(18 Puan)


    LGBTQ bireylerin çoğunun `toplum tarafından dikte edilen genel ahlak kurallarının üstünü çizmenin insani değerlerde de serbestlik sağladığını düşünmek` gibi bir yanılgıya düşüyor olması en büyük etken sanırım, evet doğrudur içinde bulunduğumuz toplum kadar ikiyüzlü bir toplum daha yok gibi gözüküyor, tabi ki bundan bu toplum içinde yetişmiş olan LGBTQ lar da nasibini alıyor ancak toplumun getirilerinin üstüne ekstaradan insani değer yoksunluğu gördüğümü söylemeden geçemeyeceğim, çoğu için diyelim. 
Sayfalar:  1


------------------------------------------------------------------
Copyright©2008 Designed & Coded By GaBiLe
------------------------------------------------------------------


forum, chat, sohbet, haber, sinema, arkadaş, partner, muhabbet, odaları, odası, kanalı, itiraf, sitesi, siteleri.