Nihan Yilmaz
[email protected]
Yazarın diğer köşe yazıları ...

Bütüteç:    

ÇEYİZİMİ KALDIR AT ANNE

Anneler gününü geçirdiğimiz bir Mayıs’ta ben yine yutkundum annemi aradığımda. Bazen öyle bir an geliyor ki kendimi bırakıp anneme acımaya başlıyorum. Yahut bazı sabahlar telefonun sesine uyanıyorum ; “ Günaydın yavrum , rüyamda seni gördüm. İyi misin ?”  Diyemiyorum ; “Hayır anne iyi değilim . Sevdiğim kadınla tartıştım anne. Anlayamıyorum kadınları …” Uzun bir sessizlikten sonra iyiyim diyorum titrek cılız bir sesle. Israrı kesmez devam ediyor ;” Bak paylaşmak istersen dinlerim.” Ve ben sesimi yükseltiyorum ;” Hayır !” Hal hatır sorulup kapatılıyor telefonlar.


 Uzun bir aradan sonra eve gidiyorum. Bazen öyle bir atmosferde  boğuluyorum ki sanki oksijen değil benim soluduğum bu duyguyu kesinlikle anlatamam. Belki yüzyüze olsak anlarsınız gözlerimden ama yazamam buna eminim. Elinde değişik bir kumaş üstüne bir şeyler işliyor. Ben soruyorum ;” Anne bu ne ?” Gözleri parlayarak ; “ Klozet kapağı örtüsü , çeyizine !“ Gülümsüyorum  onunla beraber. Ama değişik bir gülümseme bu ; hani bilirsiniz gülmek zorunda hissedersiniz ya öyle işte. Konu değişiyor gün boyunca ; “ Ee okul ne zamana bitiyor ? Aman kızım uzatma evini barkını kur , çoluğun çocuğunla yaş farkın fazla olmasın , bak senle ne güzel büyüdük akran gibi .”


 “Hangi çeyiz? Hangi yuva? Hangi çocuk ? Ne diyorsun anne sen? “  Denmiyor işte …
Ve ben yine gülüyorum. Her eve gittiğimde sona yaklaşan hazırlıklar , olması imkansız gibi gözüken kocama hazırlıklar… Hangi hayat ? Neresinden tutmalıyım , neresinden başlamalıyım ?


 Ben kimseden korkmuyorum. Sevgilimin elini kalabalık bir yerde tutmaktan , ben buyum diye bağırmaktan … .Evet bunlardan korkmuyorum . Ama bazı günler it gibi deyimi hoş olmasa da titriyorum annemin karşısında.


 Bilmiyor ki geliniyle tanıştığını. Sevgilinizi arkadaşınız gibi evinize getirmek…
Ona salonunuzda bir “misafir “ yatağı hazırlamak… Gece herkes uyuduğunda onun yanına gitmek … Saati sabahın beşine kurup gizlice o tatlı uykudan onun koynundan çıkıp kendi odanıza gitmek…Değil ! O benim hayatımda bir misafir değil ! Bizler birbirimizin hayatlarında misafir değiliz!


 Bazen ironik bulup bu durumla dalga geçiyorum . Aşkım klozet kapağımız bitmek üzere kenarları ne renk olsun falan J … O da gülüyor. Kendi kendimize gülüyoruz aslında . Topluma bunu kabullendirmek aileye kabullendirmekten çok daha kolay bence.Toplum nerede annem nerede diyorum bu satırı yazarken yüzümde bir gülümsemeyle. Benim annem bırak toplumu tek başına iktidar (hükümet gibi kadın derler ya ) Anlayabilir belki de… Yok yok anlamaz …


 Eğer içinizde bu sorunu aşanınız varsa (ki eminim vardır ) imreniyorum.
Çoğu zaman dilimin ucuna geliyor , ama o deli cesaretim annemin gözlerinde en kuytu bir köşeye saklanıp bana kıs kıs gülüyor.


 Şu sıralar bunu düşünüyorum. Söylesem nerden başlasam ; bilemiyorum.  Bu içimdeki serzenişi paylaşmak istedim sadece bu … Ama söyleseydim şunu derdim herhalde ; “ Anne çeyizimi kaldır at !”


 “Anne yıllarca benim için kurduğun hayalleri kaldır at!” Bu cümle böyle yankılandı kulağımda nedense…


 Farkındayım iç karartıcı bir yazı oldu bu sefer ama gerçek acıtıyor kardeşim çok acıtıyor hemde ….  Anneler günümüz, gününüz, günleri kutlu olsun …



Tarih: 30.05.2010

Okunma: 3603
Paylaş Face
Paylaş facebook
Blog
Paylaş Blogger
Frien
Paylaş Friendfeed
Mysp
Paylaş Myspace
Twit
Paylaş twitter


Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısının tüm hakları lezce.com'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısının tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısının bir bölümü, alıntılanan sayfaya aktif link verilerek kullanılabilir.



Not: Bu sayfalarda yer alan Köşe yazıları ve okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan lezce.com sorumlu tutulamaz.

  Bu yazıya ait yorumlar

  Yorumlayan: absinthe_35
Tanrımmmmmmm .. bu mükemmeeel :( :(

  Yorumlayan: narcicegi
aynı derdi paylaşan insanlar dışında anlaşılmak çok zordan da öte imkansız.

  Yorumlayan: atesss
gerçekten yalnız olmadığımı hisettim okurken satırları..ben yatılı okudum liseyi ve her gece saati 5 e kurarak uyumak ve o sıcaklığı bırakıp gitmek koyuyor gerçekten.aptal insanların dedikodunuzu yapıp size garip bakışlar atmaları vs.anne faktörü apayrı...cümlelerinle çok ii anlatmışsın durumumuzu..yazın için teşekkür ederim çok;)

  Yorumlayan: oyuncu
elini tutar yururum yururum baska ısım ne..
bizim yolumuz darmıs yokusmus kime ne?
bırak konussanlar yorulsunlar bız askımıza bakalım..bırak sevınsınler bırak gulusssunler bız bıze bakalım...

  Yorumlayan: MeLLy
Yazınızı okurken gözlerim yaşardı. İster istemez kendimi koydum her bir cümleye.
Evet, toplum içinde elele tutuşabiliyoruz, hayatımıza kimsenin karışmasına izin vermiyoruz, sevgilimizi oldugu yerde yani `sevgilim` diyerek tanıştırabiliyoruz herkesle de sıra aileye gelince ikilemler, korkular sarıyor dört bir yanımızı.
Bu korku alacağımız tepki değil, onları ugratacağımız hayalkırıklığı korkusu. Sanki utanılacak bir şey yapmış gibi, kötülük etmiş gibi..

Kendini saklamaktan, kimliğini saklamaktan nefret eden ben... Her seferinde `anne ben bir kadını seviyorum` demeyi isteyip acıyla yutkunan ben... Kendini saklayarak yaşamaktan utanan ben... Sevgilisini saklamak durumunda hissetmekten utanan ben... Ailesine karşı yalan yaşıyormuş gibi hissetmekten utanan ben.. Kabul ettigim bu utançlardan da utanan ben..

En korkunç şey bir kimliğe zorlanmak. Korktugumuz için sahipmiş gibi göründüğümüz kimlikle hareket ederek degil, kendi hikayemizi anlattıkça özgürleşecegiz, biliyorum. Biliyorum elbette olmuyor işte...

  Yorumlayan: kodes
Ewt ..qüzeL we qerÇekLeri sınayan ßi yazı oLmuş .. ßöyLe ßi topLum zaten ßizi ßitirdi . Kimse kendi yaşantısını sınamazken ßu tür iLişkiLere set çekmeye çaLışıoLar . AsLında iLişkide çoqu kawqa da ßundan süreqeLio ßence . Keşke her şey deqişse demek ßiLe sadece keşkeLerde kaLıo.we topLum haLa ßunun ßiLincinde deqiL.. nerde kaLdı aiLeye anLatmak ! Çok Zor . çOOk .. :\

  Yorumlayan: gothic_witch
iyi bi yazı olmuş.ve ele aldığın konu da çok önemli tabi.şimdi daha iyi anlıyorum bazı şeyleri,hiç bu açıdan bakmamıştım =/ ....

  Yorumlayan: TosLumbaGa
bende ise durum tam tersi...annem biliyor sevgilimi, sevgilim bize geldi beraber uyuduk ama bu sefer sorun başka hale geliyor... kızım çevrene deşifre olma diyor anneler. ileride öğretmen olacaksın, ne deriz çevremize.. kaçası geliyor insanın, bazen vicdanı sızlıyor burun ucuyla beraber ama kımıldayamıyorsun hiç bir yere.. böyleydim böyle devam etmesin diyorsun.. hala öyle devam etmekte olup yılları çeyiz misali sandığa kilitlediğini fark edemiyorsun.. zor kardeş.. zor evet

  Yorumlayan: beyaz_ada36
Beyinden mürekkebe dökülecek ne var ki
Sana bunca götüntü vermesin canevimden?
Dil yeni ne söyler ki, el yeni ne yazar ki
Sendeki erdemlerden, benim sana sevgimden.
Hiçbir şey, tatlı çocuk. Sanki kutsal törenin
Dualarını her gün söylerim birer birer;
Eskiye eski demem. Sen benimsin, ben senin:
Güzel adını nasıl kutsadımsa ilk sefer.
Sonsuz sevgi hep girer taze aşk kılığına;
Umursamaz zamanla tozlanıp yıpranmayı,
Hayat hakkı tanımaz hiçbir kırışığına -
Olur en eski çağlar onun sadık uşağı.



Aşk tohumu, düşünce gelişir vargücüyle
Zaman ve dış görünüş, olgun gösterse bile.


kutlarım...

  Yorumlayan: Aquer
....cok güzel tebrikler bu anlatis ifadesine..``Türk Kadini cesaretli ve zekidir, isterlerse her isi basarirlar ``,bir Alman yazar söylemistide bi yazarlar toplantisinda ,cok morel olmustu bana, ve Kitabima..Benim burada Berlin ve dis isleri basbakanim, Gay ve Homosexüeldir ne mutlu ki..Dilerim Tr yede ki insanlarimizda istedikleri yasam tarzini kazanirlar..
Benim sevgilimi gördügünde anam, oglan kardesime istemisti sevgili yazar,,!, bende gülümsemistim sizin gibi,..bende bunlari yasadim..böyle iste..
sevgiyle..

  Yorumlayan: Sevdalinka
Süperdi. :)

  Yorumlayan: ASKZADE
Yüreğine sağlık! :) gülümsettin beni.İnanıyorum ki; okuyan herkesi eğlendirmiştir yaı.Başlık harka.Bir yazar olarak,meslekdaşımı tebrik ediyorum. :) Ve eklemek istediğim şu dur; hayat kısa... kimsenin sizi üzmeye hakkı yok.Hesap vereceğimiz sadece Tanrı. Emanet değil miyiz biz ebebeyinlerimize.Tanrı öyle demedimi insanlığa. eğer bizim yüreğimiz HERKESTEN DAHA DA BÜYÜKSE; bu Allah`ın bileceği iştir.İnsanlığın değil! SEVGİLR!

  Yorumlayan: gecenemi27
harika bi yazı olmuşş.. her satırda kendimi buldum.. kendi yorumumu da katmak istersem açıkcası feminen olupta lez olmanın zorluğu dahada anlatılmaz die düşünenlerdenim.. çeyizimi kaldır at anne diyemeyenlerdenim :( yüreğine sağlık..


[Yorum eklemek için tıklayın]