Derya Gölge
[email protected]
Yazarın diğer köşe yazıları ...

Bütüteç:    

AÇILIMDAN VEDAYA BİR YAZI

Saçlarım kısacıktı, ellerine gelmeyecek kadar.. Bazen de alabildiğine uzundu, dizlerinde tutamayacağı kadar. İşte ikisi arasında duramayan bir çocuktum ben…
Dengeleri şaşmış, sarsılmış, ağlamasıyla gülmesi arasında gülümsemesini yitirmiş bir çocuktum.. Buna rağmen, denge yaylarımdan birisinin de kendisi olduğunu bilereke bana bakardı.


Bir eşcinsel annesiydi o.. Fatma Girik’ten andırılan güzelliğiyle belki de hayatımda eş olarak yanımda görmek isteyeceğim kadın profiliydi. Öyle kendinden veren, öyle dünyaya yeşil gözleriyle gülümseyen, titrek ellerinde dört beş kişinin dünyasını düşürmeden döndürmeye çalışan..
Heteroseksist ailelerde büyüyen erkeklerin, anneleri gibi bir kadın aramasından; eşcinsel bir kadın olarak annem gibi bir kadın arayarak-bekleyerek kendimi sıyıramadığıma mı yanayım, onun gibi bir kadın bulamadığıma mı, ya da 3,5 ay kadar önce onu lösemi teşhisiyle yatırdığımız hastanenin yoğun bakımından 2 ay kadar önce yokluğun sonsuzluğuna bedenini/ruhunu uğurladığıma mı?


Şimdi, bir ateist-bir cinsel kimlik savaşçısı- toplumsal değerlerle örülen zincirlerin isyancısı olarak; mevlüt yapmadan göndermeyi içime sindiremediğim annemin ardından ne söylesem ne yazsam az gelecek..


Anneme açıldığım anı şimdi daha sık hatırlıyorum. Onun beni kabulü için gözyaşlarımı gözlerimden indirdiğim bir ana denk getirmiştim açılmamı. İlk aşkımdan ayrılmıştım ve ailecek yemek yediğimiz o gelenekselleşen anda, yemeğimi yerken ağlamaya başlamıştım. Annem, gözlerinde o gerçek sevgiyi taşıyanların tanıdık tedirginliği ve üzüntüsüyle sormuştu neyim olduğunu. Sorma anne demiştim, sorma. Annem, işte elinden gelecek bir çare var mıdır yarama diye düşünürken ve o tedirgin gözlerinde tüm çarelerini benim için sermeye hazırlanırken, ısrar etmeye devam etmişti.
Peki, demiştim gözyaşlarımı silerek. Gerçekten öğrenmek istiyor musun? İşte o anda kendisine dair ilk tedirginliği mimiklerine yerleşmişti ama yine de üstelemişti, evet.


Susmuştum, bir dakika sessizlikte annem çarelerini hazırlamış, ben yaralarımı sıyırmış halde birbirimize bakmıştık: Ben eşcinselim anne ve aşık olduğum kızla ayrıldık, işte bu yüzden ağlıyorum demiştim. Hala gülümseyerek hatırladığım ilk tepkisi şuydu : “Yok kızım, yok yok, seninki hevestir geçer”


Ardından geçen yıllarda, annem beni kabul etmesi için gözyaşlarımı akıtmama gerek olmadığını gösterdi bana..
Sevgililerimle tanıştı, evimizde onları ağırladı. Beni hep aynı düzeyde, ama daha çok üstüme titreyerek sevmeye devam etti..
Babamla aramızda bu sırrı saklamak için gereken hassasiyeti gösterdi. Annemin “eğer birisi seni gerçekten seviyorsa, seni koşulsuz kabul edecektir” şeklinde bana yaşattığı bu deneyimle, abime, yengeme, iş arkadaşlarıma ve dostlarıma açıldım.


Şimdi o yok, ama onun mezarı başında biz açılımı paylaşanlar yüzlerceydik… Onun bize açtığı koşulsuz kabul yolunda ilerleyebilmiş, kendisinden farklı olana tahammül etmeyi kendisinden öğrenmiş yüzlerceydik..


Soluğunu benimle paylaşan anneme son bir hakkıyla veda mıdır bu yazım, yoksa açılma korkusu yaşayan lezce üyelerine, açılın-korkmayın-yeter ki etrafınızda yaşadığınız sevgiler gerçek olsun diyerek cesaret vermek midir amacım bilemiyorum.


Sadece, böyle bir dünya gerçekti, annem gitti, yarattığı dünyası kaldı ve ben hala o gerçeği soluyorum.



Tarih: 15.01.2011

Okunma: 2839
Paylaş Face
Paylaş facebook
Blog
Paylaş Blogger
Frien
Paylaş Friendfeed
Mysp
Paylaş Myspace
Twit
Paylaş twitter


Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısının tüm hakları lezce.com'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısının tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısının bir bölümü, alıntılanan sayfaya aktif link verilerek kullanılabilir.



Not: Bu sayfalarda yer alan Köşe yazıları ve okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan lezce.com sorumlu tutulamaz.

  Bu yazıya ait yorumlar

  Yorumlayan: bordo
bağşın sağolsun,üzüldüm...

  Yorumlayan: oyuncu
benimde annem yok,çok anı oldu ölümü,vedalaşma sanşıda bulmuşsun,ölümün tesellisi olmaz ben bunu yaşayarak öğrendim..sadece zaman ..inan zaman herşeyin ilaçı...

  Yorumlayan: sahara
Su an atmasada Annenızın yüregınden öpuyorum .Nasıl güzel ve güclü bir yürektir o.Keske dedım kendime tanımak giibi bir fırsatın olabilseydı . Yazınız icin sizede tesekurler

  Yorumlayan: kirmizikaraagac
İnanılmaz üzüldüm. Seninle tanıştık, yemek yedik, içtik. Hatta ben senin aldığın sinema biletinin kendisini, düşüncesini hediye yaptığın o sürprizi berbat ettim. Aptal bir toplantıya katıldık. Sonra gittik yedik, içtik... Ve ben senin harika bir insan olduğunu bildim, bu bilgiyle yaşıyor ve seni seviyordum. Yazını okumak için açtım ve şok oldum.. Annem benim için de çok önemli ve açıldığım ikinci kadın. Diyecek hiçbir şey, edilecek hiçbir teselli bulamıyorum. Ama, seni yürekten ve ayakta alkışlıyorum, çıldırmak yerine onun sevgisini, hayatını, kişiliğini acının olgunluğuyla, doğrulup devam ederken başının tacı edebildiğin için... Rahat olsun sevgili Anneciğin...

  Yorumlayan: Aspiras
yüreğine sağlık dostum.. o koşulsuz kabulle seven özel insan, asil kadın... benim de eşcinsel olduğumu bildiğini çok sonra öğrendim.. bir kez bile belli etmedi, ayrım yapmadı sevgisinden..

  Yorumlayan: Ooo
yüreğinden kopmuş, gelmiş. sağol...

  Yorumlayan: masaldan
Merhaba;
Beni tanımazsın büyük ihtimal ama konuştuk görüştük seninle...
Kendimi hatırlatmayacağım sadece yazın çok güzel olmuş diyeceğim.

Annen rahat rahat uyurken sende gönlünden geldiğince an onu...

Hep etrafında döndüğünüde unutma:)

Allah sabırlar versin...Hoşçakal..

  Yorumlayan: fuzuli
Allah rahmet eylesin..çok üzüldüm..uzun süredir seninle herhangi bir bağlantım olmadığından ne bu siteye ne de herhangi bir escinselle de bağlantım olmadığından bu bilgiye yeni ulaştım...çok üzüldüm.daha gencecik ve güzel bir kadındı.güzel yemekleri ve sıcacık gülümsemesi vardı..söyleyecek kelime bulamıyorum..Allah kalanlara sabır versin..kendine iyi bak eski dostum
-mef selam eder-

  Yorumlayan: LittLe_Caprice
Başın sağolsun,üzüntünü anlıyorum.. Onun hayali seni hep mutlu edecektir en azından.. Hoş kal..

  Yorumlayan: Devran_Devran
ACINIZI PAYLAŞIYOR,BAŞINIZ SAĞOLSUN DİYORUM.ANNELERİMİZ, HAYATIMIZIN EN ÖNEMLİ VARLIKLARI.EŞCİNSELLİĞİMİ KENDİME İTİRAFIM HİÇTE KOLAY OLMADI.MALUM BİRÇOK SEBEPTEN DOLAYI.KENDİME İTİRAFIMIN ERTESİNDE İLK ANNEMLE PAYLAŞTIM.ANNEMİN İLK TAVRI BENİ ÖYLESİNE MAHÇUP ETMİŞTİ Kİ.HANİ DERLERYA YER YARILSADA İÇİNE GİRSEM DİYE.GÖZYAŞLARIMA KATTIĞI O GÖZYAŞLARI,YAŞADIĞIM ACIYA ORTAKLIĞININ O ANKİ GÖSTERGESİYDİ.NEDEN DEDİ,NEDEN DAHA ÖNCE ANLATMADIN?NEDEN BU KADAR ACIYI TEK BAŞINA TAŞIDIN?HEP SORDUM KEMDİME DEDİ,KIZIMIN GÖZLERİNDEKİ BU IŞIK NEREDE,NEDEN ÇOK KISA YANIŞLARDA KALIYOR,NEDEN BU KADAR ÜZGÜN DİYE...CANIMIN İÇİNDEKİ CAN ANNEME BAKAMIYORDUM,KAÇIRIYORDUM GÖZLERİMİ.ÖYLE BİR SARMALAMIŞTIKİ BENİ,YÜREĞİ YÜREĞİMDE ATIYORDU...BENİ EVLATLIKTAN BİLE REDDEDER DİYORDUM KENDİ KENDİME.AMA ÖYLE OLMADIĞINI GÖSTEREN ANNEMİN YÜREĞİNE BİRKEZ DAHA HAYRAN KALMIŞTIM...

  Yorumlayan: asena
GÜZEL BİR YAZI BAŞIN SAĞOLSUN..NE KADAR GÜZEL AÇILABİLMİŞSİN VE ANNENDEN DESTEK GÖRMÜŞSÜN..AİLELERİN ÇOĞU BİLİR AMA ÇOCUNA KONDURAMAZ BEN HALA SÖYLEYEMİYORUM BZİM AİLEMİZDEDE ASLA LAFI BİLE EDİLMEYECEK BİR KONUDUR BUNLAR..ZOR OLAN HAYATIMZIN EN ZOR YANIDA AİLE OLSA GEREK AÇILIMI OLMAYAN AİLELER...


[Yorum eklemek için tıklayın]